De kloof: wonen, huren, kopen

Jan Van de Casteele 10-10-2008

De kloof tussen noord en zuid in dit land zit – in dit geval om evidente redenen – overal. De huurprijzen in Vlaanderen zijn tussen 2006 en 2007 met 6 procent gestegen. In het Brussels Gewest met 5%, in het Waals Gewest met 3%. (GVA, 10 okt.).

De provinciale cijfers op iets langere termijn (2000-2007) illustreren die kloof nog duidelijker. In Limburg is de gemiddelde huurprijs in die zeven jaar met 37 procent gestegen, in Antwerpen met 30 procent, in West-Vlaanderen met 31 procent, in Oost-Vlaanderen met 29 procent, in Vlaam-Brabant met 28 procent. En nu de overkant: in Henegouwen met 26 procent, in Waals-Brabant met 23 procent, in Luik met 25 procent, in Luxemburg met 18 procent, in Namen met 20 procent. (Bron: DS, 10 okt. 2008)

Inzake wonen, bouwen, huren en kopen zijn er nog wel meer opvallende verschillen. In Vlaanderen is nu 25,4 procent van de oppervlakte bebouwd. In Brussel is dat 78,2 procent, in Wallonië 13,7 procent. De gemiddelde prijs per vierkante meter bouwgrond bedraagt in Vlaanderen 94,2 euro of ruim het drievoudige van de gemiddelde prijs in Wallonië (27,7 euro). (NBl, 5 maart 2006)

Vlaanderen heeft een kleine huurmarkt van 25 percent. Brussel heeft een grote huurmarkt van 52 percent. Wallonië zit tussenin met 38 percent (Marino Keulen, Vlaams Parlement, 6 maart 2008)

Dergelijke verschillen maken duidelijk dat ook een beleid op maat zinvol is. De Vlaamse regering wil al lang de huurwet regionaliseren om een homogeen en ‘doeltreffend woonbeleid’ te kunnen voeren. ‘Regionaal maatwerk is aangewezen. Met deze regionalisering kan het bestaande beleid op de private huurmarkt, zowel qua kwaliteitsbewaking, wooninspectie, huursubsidies als socialeverhuurkantoren of SVK's, nog verder versterkt worden’, zei Keulen toen.

In het eerste pakket van de staatshervorming (communautair akkoord Verhofstadt III, nog altijd niet gestemd; borrelnootjes waarover de coalitiepartners het op Hertoginnedal al grotendeels eens waren) zit de… gedeeltelijke regionalisering van de huurwetgeving.

Ook (zelfs) het ACW was voorstander van die regionalisering. ‘Een is voor ons, als sociale beweging, steeds belangrijk geweest: de regionalisering van de huurwetgeving. Een regionale huurwetgeving zorgt ervoor dat we in Vlaanderen alle touwtjes in handen hebben om een doortastend en effectief woonbeleid te kunnen voeren. Een regionale huurwetgeving zal de woondynamiek die we verwachten en waarover ik al gesproken heb, kunnen sturen en begeleiden. De regionalisering van de huurwetgeving is dus geen borrelnootje, maar is meer dan een mondvolle hap stevige kost’, aldus het ACW (in Visie).

Commentaar (JVdC):

Ook de PS is voorstander van een splitsing van de huurwetgeving. De splitsing van de huurwet zal wellicht nog voor de verkiezingen van 2009 worden uitgeroepen als een van de grote verwezenlijkingen. Vlamingen, hoera, eindelijk een staatshervorming!

Natuurlijk is die splitsing belangrijk, maar zoals geldt voor zoveel dossiers waarin een coherent(er) beleid centraal staat, is ze niet meer dan de evidentie zelve.

Hoe groot is de kans dat ze zal worden verkocht als een "toegeving" van de Franstaligen en dat ze gekoppeld wordt aan Vlaamse toegevingen op andere punten? Aan een nieuwe centenstroom naar Brussel bij voorbeeld? Die koppeling zat al vervat in het verheugende compromis van het ‘eerste pakket’ waarover Verhofstadt met de Franstaligen een akkoord kon bereiken (zie hieronder). Zoniet was zelfs dat kleinste borrelnootje nooit op tafel gelegd...

--------------------------------------------------------------------------------

LETTERLIJK (uit nota van akkoord rond staatshervorming van 25 februari 2008)

1. De homogenisering en de coherentie van de bevoegdheden

‘Op het vlak van de huisvesting draagt het voorstel de bijzondere bepalingen inzake de huishuur en de pachtwet over aan de gewesten. Dit is ook het geval voor de onteigeningsprocedures met uitzondering van deze die betrekking hebben op onteigeningen door de federale overheden. Gelijktijdig wordt een agentschap voor patrimoniale informatie ingesteld, in uitvoering van het samenwerkingsakkoord.’

2. Een aangepaste financiering van de federale entiteiten, de federale staat en het hoofdstedelijk gewest

Het lijkt aangewezen de financiering van de federale overheid en van de deelgebieden aan het nieuw gevonden evenwicht aan te passen.

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest beschikt niet over de voldoende middelen om zijn hoofdstedelijke functie op een optimale wijze uit te oefenen. Buiten de consolidatie van Beliris, bevat het eerste pakket het invoeren en op gang trekken van een nieuwe financieringsregeling voor het mobiliteitsvraagstuk in het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. Een versterking van het nieuwe mechanisme zal deel uitmaken van de onderhandelingen voor het tweede pakket.

Terug naar de artikelenlijst.