Jan van de Casteele 16-07-2008
|
Peter Vandermeersch plaatst zijn commentaarstuk van 16 juli op de voorpagina van zijn krant (De Standaard). Vandermeersch schaart zich achter de zogezegd confederale piste, vraagt ‘een nieuwe en grondige dialoog’ en richt zich tot de hardhorige Franstaligen: ‘De dialoog waar zij nu voor pleiten, was meer dan een jaar lang niet meer dan een frustrerend dovemansgesprek’. Als ‘Vlaamse’ opinie kan dat volgens hem blijkbaar volstaan. Wat volgt is een eigenaardig exposé, dat wel héél dicht in de buurt komt van dat van de Franstaligen.
- voor een snelle (sic) oplossing ‘bestaat geen enkel recept’… ‘De politieke klasse in Vlaanderen moet de moed hebben om hard en luidop te zeggen dat het tijd zal kosten om die grondige hervorming te realiseren’. Is dit niet de Franstalige vraag om uitstel?
- De ‘verregaande garanties over het behoud van de solidariteit’ moet overeind blijven. Is dit niet het door de Franstaligen gevraagde beton rond de (inefficiënt gebleken en voor Vlaanderen erg dure) miljardentransfers?
- Vlamingen moeten duidelijk maken ‘dat de eindtermen van België geenszins geschreven worden in separatistische inkt’. Is dit niet de Franstalige vraag tot excommunicatie van de N-VA (nadat ook al Vlaams Belang en Lijst Dedecker buiten de politiek zijn gegooid)?
- ‘Vlamingen mogen niet afkerig staan van maatregelen die de federatie kunnen versterken’. Is dit niet het omkeren van de Vlaamse eisen om de deelstaten te versterken en het aanpraten van voor vier Vlaamse partijen onverteerbare blokkeringsmechanismen, zoals federale (unitaire) kieskring, paritaire senaat, samenvallende verkiezingen… ?
- Vlamingen moeten inzien dat de ontwikkeling van een leefbaar stadsgewest Brussel in de 21ste eeuw ‘een veel boeiender project is dan de 19de eeuwse discussies over de grenzen van het hoofdstedelijke gewest’. Is dit voldoende duidelijk als afwijzing van elke Franstalige vraag tot wijziging van de grenzen van Brussel?
Als Vandermeersch pleit voor een kanteling ‘naar een evenwichtig én solidair confederaal model’ wil hij een opening maken voor de zogezegd confederale démarche van de koning.
Ondertussen weten we wat de Franstaligen onder confederalisme verstaan: het communautaire verzuipen in nog maar eens werkgroepen, een paritaire senaat, een federale kieskring, een gewestelijke diplomatie van twee (Reynders, Picqué) tegen één (Peeters), BHV over 2009 tillen, meer Vlaams geld (aanpassing financieringswet), en een uitbreiding van Brussel (DM, 16 juli)
We hebben niet de indruk dat Vandermeersch pleit voor een confederalisme zoals ten minste vier Vlaamse partijen dat zien: Vlaanderen zélf laten beslissen over welke bevoegdheden het nog aan het federale niveau wil overlaten (in plaats van die Belgische bevoegdheden te restaureren). Zijn ‘geloof’ in Franstalige goodwill wordt stilaan legendarisch.
In Terzake mocht Vandermeersch uitleggen waarom Het Nieuwsblad (ook Corelio-krant) met een scherpe frontpagina ('Waalse vriende: ça suffit' uitpakte. Hier kregen we een heel andere Vandermeersch te horen. Schizofrenie bij Vandermeersch of tussen zijn twee redactie-teams? Michel Vandersmissen, hoofdredacteur van Het Nieuwsblad, gaat alvast een stuk verder dan Vandermeersch: (Het is toch ongelooflijk dat Reynders, Di Rupo en Milquet nu zeggen dat Leterme premier moet blijven, terwijl ze hem ruim een jaar lang een spaak in het wiel hebben gestoken. Het is toch ongelooflijk dat hetzelfde trio nu zegt dat er een grote staatshervorming moet komen, terwijl het die altijd heeft gedwarsboomd. Die hypocrisie wilden we aanklagen.'
De kloof
Interessant is de bevestiging - in duidelijke bewoorden nog wel - van nog maar eens een onoverbrugbare kloof in dit land. Nog eens Vandersmissen: 'De voorbije maanden is gebleken dat er niet alleen een kloof gaaft tussen Vlaamse en Franstalige politici, maar ook tussen de respectieve media... De media aan weerszijden van de taalgrens leven in totaal verschillende werelden'. Goed gezien van Michel. Behalve dan dat de kranten van dit alvast niet opgaat voor de gehele krant De Morgen, en voor Luc Van der Kelen, de hoofdredacteur van het Laatste Nieuws. Wie de jongste tijd aandachtig De Standaard/Le Soir leest, weet dat Vandermeersch ook in die krant niet zelden Vlaamse standpunten van collega's hertaalt...
Terug naar de artikelenlijst.