Zes nationalisten pleiten voor Forza Flandria
Jan Van de Casteele 04-07-2008
 |
Zes Vlaams-nationalisten (onder meer Marc Platel en Paul Doevenspeck) betreuren de verdeeldheid tussen de drie independentistische partijen (N-VA, LDD en Vlaams Belang) en vragen die partijen samen aan tafel te zitten.
In Vlaanderen vormen de independentisten volgens hen 'de grootste partijpolitieke formatie in het Vlaamse politieke landschap'. De Vlaming heeft meer vertrouwen in het Vlaamse dan in het federale niveau en het Vlaamse kartel zou electorale klappen krijgen (vermoeden op basis van recente peilingen? - red.) omdat het kartel zijn eigen beloftes aan de kiezer niet kan of niet wil waarmaken.
De zes stellen dat het traditionele Belgische federale model 'dood en nog net niet begraven' is. 'Dit land is eens en voorgoed een duplex geworden, met voor elk deel een eigen democratie, een verschillende publieke opinie, een zelfstandig sociaal-economisch en politiek systeem.
De traditionele Vlaamse partijen kregen nu al meer dan een jaar tijd om hun kiesbeloften waar te maken, om de Belgische impasse eens en voorgoed te doorbreken, om de stap te zetten naar minstens een ander België. Zonder succes... 'De Vlaamse onderhandelaars sterken de Franstaligen in hun 'non'-strategie: de Vlamingen zijn geen separatisten, Vlaanderen wil de zogenaamde Vlaams-Waalse solidariteit niet doorbreken, uiteraard is een eenzijdig opgelegde BHV-oplossing niet denkbaar, natuurlijk zullen we de Brusselse rekeningen graag blijven betalen en ga zo maar door.'
België wordt al lang overeind gehouden 'omdat alleen België over het nodige geld beschikte om het overleven van Wallonië te waarborgen' (reconversie). Geld zat er in de Vlaamse spaarpot.
'Vandaag weet men dat dit niet langer vanzelfsprekend is, dat dit zelfs niet meer kan'.
'N-VA, LDD en Vlaams Belang (amen 35 procent van het Vlaamse kiezerspubliek) moeten dus aan één en dezelfde tafel gaan zitten om hun gezamenlijke basisdoelstelling te realiseren: een echt zelfstandig Vlaanderen. 'Geen van de drie partijen kan de kern van haar programma binnen het nu bestaande Belgische kader realiseren'.
Over de manier waarop dat concreet moet gebeuren zeggen de auteurs weinig (een 'monsterverbond'? Een nieuwe partij? Een georganiseerde parlementaire samenwerking? Een kartel?)
'Wat het ook wordt, het moet wel losstaan van kortstondig politiek succes. Om wat te doen? Om samen een uitgesproken Vlaams basisprogramma vast te leggen. Een programma voor na de verkiezingen. Om samen een goed uitgewerkt sociaal en economisch programma te schrijven op Vlaamse maat, en een haalbaar programma over migratie en veiligheid. Laat iedereen over al de rest volgens zijn eigen geweten oordelen en stemmen.'
Commentaar (JVdC)
De oproep tot samenwerking is niet nieuw. De veronderstelling dat CD&V of het Kartel klappen zou krijgen vooralsnog vooral een vermoeden. De bezorgdheid om bundeling van krachten is volkomen begrijpelijk. Iets minder is dit het geval voor het zogenaamd 'uitgesproken Vlaams basisprogramma'. Dat blijft vooralsnog erg vaag.
Is eventuele pragmatische samenwerking van Vlaamse partijen rond de prioritaire basisdoelstelling (de Vlaamse staatsvorming) geen haalbaarder kaart dan het nu al uittekenen en vastleggen van inhoudelijke en ideologische concepten voor de opbouw van die staat? De beperking die de auteurs voorstellen voldoende gericht op het bundelen van àlle Vlaamsgezinde krachten?
Rond die concepten bestaan vandaag, maar ook morgen onvermijdelijke ideologische meningsverschillen (over sociaal en economisch programma, migratie en veiligheid), zelfs binnen de drie genoemde partijen. Die verschillen kunnen grotendeels geparkeerd worden achter de eerste doelstelling, zodat Vlaanderen nadien in een veel geschiktere politieke ruimte ten volle het debat kan aangaan over de eigen toekomst. Misschien is die weg wel de snelste weg naar Vlaamse onafhankelijkheid?
------------
(illustratie: Marc Platel, Foto Vlaamse Kring Turnhout)
Terug naar de artikelenlijst.