Van Aspe tot Urbanus: communautair geruis
Jan Van de Casteele 08-06-2008
 |
Een krantentitel kan ongelofelijk lullig zijn. ‘800.000 stemmen haalt hij nooit nog’, kopte De Morgen. Hiermee koos de redactie voor de titel waarvan ze wellicht verhopen dat hij CD&V en Leterme de meeste schade toebrengt. Duiding of informatie? De uitspraak kwam van één ondervraagde Jan Callebaut (Mister Censydiam). Mieke Van Hecke (topvrouw katholiek onderwijs) zei net het tegenovergestelde: ‘Bij nieuwe verkiezingen zou hij gerust opnieuw 800.000 stemmen kunnen halen.’
Over naar een korte samenvatting van de communautaire passages. Die zijn er al meer dan we in dergelijke interviewreeksjes en eindejaarsvragen van Humo gewoon zijn. Het politiek correcte denkschema van nogal wat media lijkt sommigen nog tot opvallende voorzichtigheid te verleiden (veertig mensen wilden aan De Morgen niet antwoorden en van de tien die wel antwoordden valt best te begrijpen dat ze de genade van een bepaald soort pers niet kunnen missen), maar niet geklaagd: het tij keert.
Wilfried Martens (de oude CVP) hoopt dat Leterme blijft zitten en vindt dat Bart De Wever ‘onder de lat door’ moet. ‘Ooit zal de N-VA toch kleur moeten bekennen’… Minimalisme troef dus bij de ex-premier en het boegbeeld van B-Plus, maar dat is geen nieuws.
Dat Fons Verplaetse (eregouverneur Nationale Bank) het BHV-dossier onbelangrijk vindt, is evenmin nieuws. Nog maar eens komt hij aandraven met het verhaaltje dat hij het niet uitgelegd krijgt aan zijn kinderen en kleinkinderen. Iemand die we dringend eens de mini-presentatie ‘BHV in vijf minuten uitgelegd’ moeten doorsturen. Het valt op dat Bart De Wever (De Zevende Dag 8 juni) pleitte voor een oplossing in een totaalpakket. Je vernedert je tegenstanders niet. Positief is dat Verplaetse het argument van de vreeselycke economische crisis ontkracht. De impact van de communautaire, politieke crisis op de economie lijkt hem zwaar overdreven.
Urbanus, van wie we al leuke dingen hoorden, noemt Verhofstadt ‘de man van de verzoening’, ‘maar het kwam er altijd op neer dat het Vlamingen geld kostte’.Mensen stemmen voor onnozeliteiten. ‘Dat kan gaan over een ziekenhuis in West-Vlaanderen dat pas zijn scanner krijgt als er in Wallonië ook eentje bij komt, tot de toestanden rond justitieminister Onkelinx’.
Pieter Aspe weet ook waar de Vlaamse klepel hangt, maar je moet wat tussen de lijnen door lezen: ‘De evolutie van de laatste veertig jaar kun je niet zomaar in één jaar oplossen’.. ‘Je kunt uiteindelijk niet anders dan die knoop doorhakken’… Wat hij daarmee bedoelt kan je afleiden uit zijn repliek op de vreeselycke crisis. ‘Ik ben zelfs een beetje kwaad op al die mensen die paniek zaaien, dat er nu snel een overeenkomst moet komen en dat de economie dan wel weer zal draaien’.
Ex-bokser Freddy De Kerpel ziet het zo: ‘Als je federaal premier wil zijn, moet je blijkbaar toegeven aan Wallonië. Pas op, ik ben absoluut geen separatist, maar het land blijkt toch haast onbestuurbaar. Misschien heeft Leterme te veel op BHV gespeeld, waar volgens mij eigenlijk niemand wakker van ligt… Leterme werd opgezadeld met een knoop die niet meer te ontwarren is’… Freddy mag ook wel eens de BHV-uitleg toegestuurd krijgen. Vermoedelijk komt hij weinig in de regio?
Mieke Van Hecke doet een Martens-achtige oproep om compromissen te sluiten en vindt het niet fout om een ver einddoel te bereiken ‘met kleine stapjes’. Die beste mevrouw wil de problemen blijkbaar voor zich uitschuiven. De communautaire geschiedenis van dit land en de sociaal-economische prognoses onderschat? Opletten dat ze later haar eigen zwakke inschatting van een problematiek niet nog eens moet toegeven. Zoals ze nu toegeeft niet te hebben ingezien dat het “non” van de Franstaligen zo massaal zou weerklinken. ‘Hun absolute weigering om zelfs maar een gesprek aan te gaan over deze echt wel noodzakelijke staatshervorming blijft me verbazen’. Zijn uitstel, fragmentatie en compromissen dan een oplossing?
Regisseur Jan Verheyen (ook lid van de Gravensteengroep) laat het achterste van zijn tong niét zien, maar gebruikt wel een mooie beeldspraak voor de huidige impasse: de huidige ploeg Leterme I is veroordeeld ‘tot een marathon in een bad lijm’.
Jan Callebaut (Censydiam) wijst erop dat CD&V niet te veel heeft beloofd: alleen de uitvoering van het Vlaams regeerprogramma… Het enige wat je Leterme kunt verwijten is dat hij blijft gaan voor wat hij onderhandeld heeft met de hele weldenkende kant van Vlaanderen. Moet hij daarover dan compromisssen sluiten? Neen, dan krijg je te veel lait russe. De Vlaamse resoluties zijn het enige zinvolle en eerbare compromis. Op 15 juli moet er iets gebeuren. Dat is een mentale grens, een absoluut emotioneel moment. Anders krijgen we echt Kafka in België…
Terug naar de artikelenlijst.