Nog maar eens meer betalen. Dat kan niet de bedoeling zijn

Jan Van de Casteele 23-02-2008

'Soms is wat peptalk nodig om enthousiasme en dynamiek op te wekken. Rudy Demotte kan alvast niet worden verweten in defaitisme te vervallen. Hij moet er alleen voor opletten dat de kloof tussen het beeld dat het schetst en de realiteit niet te groot is', schreef Stefaan Michielsen in De Tijd.

Als we niet opletten gaat Vlaanderen hem nog geloven ook. Niks tegen optimisme, behalve als de waarheid wordt verzwegen.

Waalse economie bloeit?

In het maartnummer van Doorbraak schrijft Jan Van Doren (Voka) het volgende:

Euforie over een zogenaamde Waalse inhaalbeweging is dus misplaatst. Integendeel, we blijken ons echt zorgen te moeten maken over de jongste evolutie van de Waalse economie. Bij nadere analyse van de regionale groeicijfers blijkt immers dat de dynamiek van de privé-sector in Wallonië achterblijft, en de groeicijfers van de jongste jaren sterk ondersteund worden door de verdere groei van de Waalse overheidseconomie. Het over(ge)wicht van de publieke sector in Wallonië neemt dus nog verder toe. Dat is allerminst een positieve evolutie.

Percentage in groei van economie:	Vl	Wal
* tgv overheidsadministraite en onderwijs (2005)	9%	20%
* Financiële en zakelijke diensten	40%	30%
* Handel en vervoer	30%	20%
* Sociale profit	14%	11%

In 2005 was 20% van de groei van de Waalse economie een gevolg van de groei van de overheidsadministratie en het onderwijs. Deze publieke sector was in Vlaanderen goed voor 9% van de groei, minder dan de helft. In beide gewesten zijn het vooral de private diensten die de groei aandrijven, maar veel sterker in Vlaanderen dan in Wallonië. De financiële en zakelijke diensten namen in Vlaanderen bijna 40% van de groei voor hun rekening, tegenover 30% in Wallonië. Handel en vervoer droegen circa 30% bij tot de Vlaamse groei tegenover slechts 20% tot de Waalse groei.

We voegen daar het volgende aan toe:

Falingen 2007: Vlaanderen: 1 per 135, Wallonië: 1 per 103 - jongste drie maanden: Vlaanderen –4,4%, Wallonië + 7,9%

Werkzaamheidsgraad 2007: Vlaanderen: 65,2%. Wallonië: 56,6% (DM, 30 nov.)

Werklozen: dec. 2006- dec. 2007: Vlaanderen: -12,1%. Wallonië: -4,8% (RVA)

Controle en terug aan het werk (na 6 maand): Vlaanderen: 35,4%, Wallonië: 22,7% (RVA, DS 21 feb.)

Economische activiteit tweede helft 20^ste eeuw: Vlaanderen +360 %, Wallonië +170 %.

Economische groei 2006-2007: Vlaanderen én Wallonië: +2,8 % per jaar.

Verwachting 2012: Vlaanderen: 69,3% (+4,1%), Wallonië: 59% (+2,4%) (info: Nat.Bank)

Commentaar (JVdC): Demotte, maar overigens de meeste Franstalige leiders, verzwijgen de harde cijfers: Wallonië blijft economisch ronduit zwak presteren. Dat is een gevolg van 19de eeuwe politieke keuzes - moeten ze natuurlijk zelf weten - maar heeft zware fiscale (inkomsten) en sociale (inkomsten én uitgaven) gevolgen die nu al tientallen jaren meer door Vlaanderen dan door Wallonië worden betaald. En dat kan niet de bedoeling zijn.

In de actuele begrotingsgesprekken zien we eenzelfde beeld: de federale financiële put zou weeral eens door de "rijke" Vlaamse regering moeten worden gedumpt. Hallo? Wie goed bestuurt, wordt gestraft? Op een gegeven moment is blijkbaar "alles" evident. Ook dat kan niet de bedoeling zijn.

Terug naar de artikelenlijst.