Leterme moést eraan, zegt Eppink.

Op zijn weblog is Derk-Jan Eppink kordaat: Operatie ‘Beschadiging-Leterme’ is geslaagd! (17 feb.). Verhofstadt zou beter een schaamtecampagne maken onder de titel: I am a Bad Guy.

 

'Ze hebben het dan eindelijk voor elkaar, het conglomeraat afgunstpolitici. Yves Leterme is uitgeteld. De ‘kampioen voorkeurstemmen’ van de verkiezingen op 10 juni 2007 ging voor de bijl. Eigenlijk was 10 juni Leterme’s hoogtepunt, waarna een Via Dolorosa begon. Elke afgunstige verliezer diende hem doornen toe of bespotte hem. De reconstructie die De Standaard uitbracht - waarvoor mijn complimenten - laat zien dat Leterme geen kans had. Hij moest eraan!

 

Een eerlijke politicus

Ik heb Leterme altijd beschouwd als een persoon die behoort tot de kleine groep eerlijke politici, voor zover dat mogelijk is. In 2002, tijdens de hoogtijdagen van paars, meldde ik hem tijdens een lunch hoe Verhofstadt kritische columnisten en commentaarschrijvers de mond snoerde of zelfs broodroofde. De ‘premier van de open debatcultuur’ was de ‘premier van de censuur’. Leterme antwoordde dat zelfs parlementaire oppositie moeilijk was omdat onder Verhofstadt ‘de leugen’ het instrument bij uitstek van de regeercultuur was geworden. Ministers logen in de Kamer in koor, met Verhofstadt als grote dirigent. Ze sneerden en bekten iedereen af.

 

Ik heb me altijd afgevraagd hoe een man die vrij gewetensvol werkt, zich kan handhaven in een kaste politici die voor niets terugschrikt: intimideren, discrediteren, bedriegen en liegen.

De mislukte formatie was in feite één grote operatie om de kampioen voorkeurstemmen te beschadigen. En dat is gelukt, tot op het fysieke toe. De formatie ontspoorde zowaar in de geestelijke mishandeling van de formateur. Maar het conglomeraat afgunstpolitici maakt niet alleen een kampioen voorkeurstemmen kapot. Ook het land staat op instorten. Dat deert hen niet. Hun eigen ambitie primeert.

 

Brandende ambitie

MR-leider Didier Reynders deed alsof hij de constructieve onderhandelaar was, maar achter de schermen deed hij niets anders dan de formateur te kraken. Reynders, poulain van wijlen Jean Gol, zit al zijn hele leven in de politiek. Hij brandt van ambitie en wil de eerste Franstalige premier worden sinds Leburton.

Een achterbaks koppel

Terwijl hij onderhandelde met Leterme, bedacht hij een complot met Verhofstadt om Leterme te laten mislukken. Een achterbaks koppel. Verhofstadt deed alsof hij nog regeerde met tegenzin, maar ook dat was bedrog. Zijn kabinetschef zat namens de VLD mee aan de onderhandelingstafel. Zo wist hij alles, zelfs in Toscane.

Verhofstadt wordt sinds 1988 gedreven door afkeer van christen-democraten. Leterme slopen - de stemmenkampioen - is de kers op de taart van zijn revanche. Zoals De Standaard reconstrueert, was de mislukking van Leterme een formaliteit, zorgvuldig gepland door Reynders en Verhofstadt.

 

Een ander duo

Zodra Leterme mislukte, dook een ander duo op: Patrick Dewael en Karel De Gucht, het duo ‘List en Bedrog’. Ook zij zaten mee aan de onderhandelingstafel, maar zeiden nadien in interviews dat Leterme ‘het niet kan’. Maar Dewael, de eeuwige wieltjesplakker, kan zelf nog geen snoepjeswinkel overeind houden. De Gucht profileert zich graag als ‘onafhankelijke geest’, maar deze minister van Buitenlandse Zaken is zijn dorp nooit ontstegen.

 
Toen de paus Johannes Paulus overleed, kon De Gucht het niet opbrengen naar de begrafenis in Rome te gaan. Hij bleef in Berlare hoewel de kerkvorst toch een historische figuur was. De Guchts hoogtepunt was, naar eigen zeggen, zijn verkiezing tot burgemeester van Berlare! Dat zegt toch veel over zijn horizon.

 

Lachen in hun achterkamertje

Ook opvallend dat een minister van Buitenlandse Zaken steeds bij de formatie zat, alsof er geen buitenland was. Reynders, Verhofstadt, Dewael, De Gucht en Somers kunnen nu lachen in hun achterkamertje met koele champagne: ‘Leterme kan het niet; hij kan het zelfs niet aan’. Gefeliciteerd, wat een helden zijn jullie!

Ik heb misprijzen voor deze miezerige figuren omdat ik weet met hoeveel genoegen ze alles deden om Leterme te ‘kloten’, om even hun taalgebuik aan te halen.

 

Te naïef

Als men Leterme iets kan verwijten is het dat hij té naief was, té weinig doortrapt, té weinig een smeerlap. Eerlijk gezegd, het sierde hem. Maar de maandenlange psychologische terreur eiste zijn tol.

 

Imagocampagne

Het afgunst-conglomeraat lanceert dan nu een ‘imagocampagne’ omdat de operatie beschadiging Leterme ook Belgie naar de intensieve verzorging bracht. Ik ken die imagocampagnes.
Meestal zijn het Kazachstan, Saoedi-Arabie, Qatar en Turkmenistan die hele pagina’s kopen in de Economist, New York Times en Wall Street Journal om hun imago op te poetsen. Meestal bevat dat ook een interview met de ongenaakbare leider, gemaakt door één van zijn lakeien. Verhofstadt gaat dat nu ook doen.

Hij zit inderdaad in het juiste gezelschap potentaten. Maar hij zou beter een schaamtecampagne maken onder de titel: I am a Bad Guy.

Yves, get well soon.

 

 

Commentaar (JVdC): Eppink neemt geen blad voor de mond. Dat is al een paar jaar duidelijk. Maar hij richt zijn pijlen hier net iets te exclusief op de liberalen. Waalse politieke partijen, een moeilijk definieerbaar establishment, de vakbonden, zelfverklaard progressief Vlaanderen, er liep wel bijzonder veel volk rond met een mes in de zak.