Bevoegdheid kinderbijslagen nodig tegen vergrijzing

Volgens Frank Vandenbroucke zijn de Vlamingen niet bij machte kinderbijslagen zelf te beheren… Wie de bevolkingscijfers leest, weet dat dit nochtans nodig is. Zijn ook de overwinnaars van 10 juni dit vergeten?

 

Wie nog illusies mocht koesteren over een nieuwe Vlaamse reflex bij de Vlaamse socialisten zal ontgoocheld zijn in wat Frank Vandenbroucke in La Libre Belgique zei (16 feb.). Vlamingen zijn blijkbaar niet bij machte gezondheidszorg, kinderbijslagen en werkloosheidsuitkeringen zelf te beheren…

 

In dit KORT-bericht even iets over die kinderbijslagen. Wat is dat toch met die politici dat ze er als de dood voor zijn dat Vlaanderen (en Wallonië) een eigen beleid kunnen voeren. Is zo’n eigen beleid zinvol? Ongetwijfeld. Volgende statistiek maakt veel duidelijk (vers van de Federale Overheid)

 

 

Vlaanderen is veel “grijzer” dan Wallonië (zie kolom 65 jaar en meer: 9,8% Vl, 5,4% Wall.). Als er “niets” gebeurt dan komen onze kinderen/kleinkinderen in een “witte” samenleving terecht (15,6% 65-plussers in Vl. In 2050 versus 8,7% in Wall.). De cijfers zijn vorige week bekendgemaakt (FOD-statistieken).

 

Bij ongewijzigde, apathische politiek (geen verhoging kinderbijslagen, faciliteiten voor kinderopvang, schrik van een assertievere nataliteitspolitiek…) verdubbelt het percentage 65-plussers tegen 2050. Een veroudering die de Vlaamse samenleving ongetwijfeld moeilijk zal kunnen dragen.

 

Dat de socialisten en andere Vlamingen absoluut geen interesse hebben voor wat de kinderen van hun kinderen te wachten staat, dat verbaast. ‘We zijn al met genoeg op deze aardbol’, ja, dat is dan kijken naar de eigen neusvleugels. Een bevolking die apathisch blijft tegenover een structureel omgekeerde leeftijdspiramide, moet weten dat op een paar generaties tijd die krimp een pijnlijke kramp wordt.

 

Velen maken van die probleemstelling een karikatuur. Dat is dom.  Een gezonde samenleving, die denkt aan de toekomst kan de vergrijzing aanpakken en afvlakken. Als de twintigers en dertigers van vandaag meer faciliteiten krijgen inzake kinderopvang, deeltijds werken, verhoogde kinderbijslag… dan kan het negatieve scenario ten minste worden bijgestuurd in de goeie zin.

 

Een van de voorwaarden om dat te kunnen doen is meer of volledige Vlaamse autonomie, via de splitsing van kinderbijslagen, maar ook van het sociaal-economisch en fiscaal beleid. Het waren programmapunten van de "winnende" partijen bij de jongste verkiezingen.

 

Woord Houden

 

Een wijs man schreef een paar jaar geleden in een niet onopgemerkt boek (“Vergrijzing en verkleuring”,  2005) hierover het volgende: ‘Een pro-kindbeleid is ook een taak van de overheid...met belastingaftrek, kinderbijslag, diensten en voorzieningen van kinderopvang, gezinsvriendelijk verkeer en een huisvestingsbeleid dat kinderen ruimte geeft’. (blz. 34).

 

We hoorden diezelfde man in december 2006 in Mons tot tweemaal toe zeggen dat hij in de splitsing van de sociale zekerheid ‘niet verder wil gaan dan de regionalisering van gezondheidszorgen en kinderbijslagen’. Dat was toch nog dàt…

Van die man horen we de jongste tijd nog weinig goed nieuws. We moeten toch eens die verkiezingsuitslagen van 2007 herbekijken. Misschien hebben we ons vergist, en hebben die man en zijn partij die verkiezingen van 10 juni 2007 grandioos verloren…?

 

Lees:http://www.vvb.org/actueel/141/15571

 

 

Wat Roger Pauly van de Gezinsbond hierover in Doorbraak vertelde, leest u hier