Kiezen voor Vlaanderen: eindsprint naar de Conventie

Het wordt me wel iets, die 17de mei. De Vlaamse Volksbeweging organiseert die dag als hoogtepunt in de campagne ‘Ik kies voor Vlaanderen’ een Conventie in Antwerpen. Een politieke manifestatie met een duidelijke bedoeling. Toevallig proberen de belgicisten die dag in Brussel onder het Atomium België te redden. Hun politieke boodschap – niét kiezen voor Vlaanderen - is ondergedompeld in voldoende vaagheid om ongetwijfeld veel volk rond een pak BV’s te verzamelen. Manipulatie onder de negen bollen, het zal de muziekliefhebbers worst wezen (lees blz 7). De slogan ‘ik kies voor Vlaanderen’ is duidelijk. Hier gaat het om politiek, en dynamiek. Om een wegwijzer naar een duidelijk doel. Niet de individuele kandidaat, niet de partij, maar de Vlaamse democratie staat centraal. In de eerste plaats kiezen we op 7 juni nieuwe volksvertegenwoordigers voor Vlaanderen. Daar worden de lijnen getrokken. Daar moet Vlaanderen de weg uittekenen naar meer bevoegdheden, naar meer politieke efficiëntie en democratie, naar een Vlaamse sociale zekerheid, naar efficiënte solidariteit, naar de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.

Voor de Vlaamse Volksbeweging betekent kiezen voor Vlaanderen ook kiezen voor een onafhankelijk Vlaanderen opdat Vlaanderen, Brussel en Wallonië zich ten volle zouden kunnen ontwikkelen. De slogan ‘Ik kies voor Vlaanderen’ laat echter ook toe dat ook meer gematigde Vlamingen zich in de campagne kunnen vinden en de Vlaamse Beweging versterken. Dat de slogan aanspreekt, valt duidelijk af te leiden uit de reacties van politici van heel diverse pluimage. Goed zo. Verenigingen als het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV), het Davidsfonds, Verbond VOS, het Forum van Vlaamse Vrouwen (FVV) e.a. steunen de campagne en werken eraan mee.

Nog voor de conventie van zondag 17 mei krijgen alle Vlaamse partijen op een van hun activiteiten bezoek van de VVB-campagneploeg. Hierin worden politici herinnerd aan vroegere uitspraken en gevraagd de logische conclusie te trekken uit de ontwikkelingen: kiezen voor Vlaanderen als alternatief voor het Belgische immobilisme en de falende democratie. In het juninummer van Doorbraak krijgen onze lezers voor ze gaan stemmen interviews met voorzitters van de Vlaamse partijen.

Vooraf nog zijn ze van harte uitgenodigd op wat het hoogtepunt van de campagne: de Conventie op zondag 17 mei om 14.30 uur in Hangar 29 (Hal 2, Rijnkaai 150) in Antwerpen. Op het programma: voorzitter van de VVB Eric Defoort, verantwoordelijke publicaties van de VVB Pieter Bauwens, burgemeester van Lennik Willy De Waele, burgemeester van Overijse Dirk Brankaer en Peter De Roover, politiek secretaris van de VVB. Meer praktische info: zie blz. 15.

Meer Vlaanderen en meer Wallonië, het is een perfect democratische optie. Minder België is dus een noodzaak. De belgicistische organisatoren van het concert van Belga-Vox denken daar anders over. In Antwerpen zal Vlaanderen bewegen. In Brussel zal België stilstaan, rond Arno en Axelle Red, rond Patrick Riguelle en Hautekiet. En rond de Belgische monarchie.

‘Uit angst om uit de politiek-correcte kerk te worden gebannen, schurkte onze elite zich aan tegen de monarchie...als de schoothond van de meest antidemocratische instelling die er bestaat: het koningshuis, laatste symbool van de erfelijke macht’, aldus filmmaker Jan Verheyen na het aanhoren van Arno’s gezangen op het verjaardagsfeest van de koning.

Maar natuurlijk, muziek mag er altijd zijn. Laat de zangers maar zingen. Op 7 juni zingen de stemmen.