Vlaamse flits-centen

Louis Tobback (sp.a) haalde zwaar uit naar de ongelijke verdeling van de opbrengsten van het verkeersboetefonds onder steden en gemeenten. ‘Dit heeft veel meer dan men denkt bijgedragen tot de toename van de communautaire onvrede in dit land. In het zuiden van het land weigert men omwille van de privacy principieel flitspalen te plaatsen, maar als de pot met de opbrengsten verdeeld moet worden, staat men daar wel’. (DS, 19 sept.)

Fiscus in Vlaamse zakken

De fiscus treedt veel strenger op tegen Vlaamse belastingplichtigen die niet tijdig betalen dan tegen Waalse wanbetalers, aldus oud-minister van Begroting Johan Vande Lanotte (sp.a). ‘Het aantal Vlamingen die na één jaar hun belastingen nog altijd niet betaald hadden en tegen wie de fiscus nog niets had ondernomen, schommelde op 31 mei 2008 tussen 6,5% (in Antwerpen) en 11,6% (in Leuven). In Wallonië schommelt het percentage ongemoeid gelaten wanbetalers tussen 26% (in Namen) en 46,6% (in Charleroi).’ Door die verschillen te tolereren, brengen CD&V en N-VA volgens Johan Vande Lanotte een nieuwe, onrechtvaardige geldtransfer op gang tussen Vlamingen die worden aangemaand te betalen en Walen die met rust worden gelaten. (HLN, 16 sept.)

Meer Waalse leefloners

Eén Brusselaar op 33 geniet van een leefloon. Dat is vijf keer meer dan in Vlaanderen. Brussel, waar minder dan 10% van alle Belgen woont, is goed voor een kwart van alle uitkeringen. Wallonië voor bijna de helft en Vlaanderen voor minder dan eenderde. Bovendien wordt de kloof steeds groter. De voorbije vier jaar is het aantal leefloners in Vlaanderen met 5% gedaald, terwijl het in Wallonië met 10% en in Brussel zelfs met 22% steeg. (HLN, 29 aug.)

Aantal en percentage leefloners (OCMW) Vlaanderen Wallonië Brussel Leefloners 40 583 58.026 33.726 Aantal op 1000 inwoners 6,1 16,9 32,7

Kamerlid Sarah Smeyers (N-VA) kreeg de cijfers van de federale staatssecretaris van Armoedebestrijding, Jean-Marc Delizée (PS). Volgens Smeyers reflecteren die cijfers dat Wallonië en Brussel, ondanks de positieve boodschappen die ze soms verspreiden, er nog niet in geslaagd zijn een beleid te voeren dat die toestand keert. ‘Over activeringsbeleid voor leefloners in die gewesten, is niet veel bekend’, aldus Guy Tegenbos (DS, 28 aug)

Talen en jobs

Terwijl resp. 59% en 53% van de Vlamingen Frans en Engels beheersen, is dit voor de Walen slechts 19% en 17% voor Nederlands en Engels. De economische gevolgen daarvan zijn niet gering. ‘Vlamingen willen wel meer autonomie, dit verhindert hen niet om de taal van de andere gemeenschap te beheersen’, schrijft economist Ivan Van de Cloot (Itinera Institute).

Talen en onderwijs

Er is een gebrek aan Franstalige diplomaten. In de jongste lichting kon Buitenlandse Zaken 33 Nederlandstalige diplomaten aanwerven, en slechts 17 Franstaligen. Reden: de kennis van de tweede landstaal. Minder Franstaligen durven zich aanbieden en slechts een kwart van de Franstalige kandidaten slaagt. Volgens hoge ambtenaren heeft Wallonië dat mede aan zichzelf te wijten. Nederlands is geen verplicht vak in het Franstalig secundair onderwijs (behalve in Brussel). Het ministerie van de Franse Gemeenschap kon aan DS geen precieze cijfers geven, steeds meer middelbare scholieren kiezen Engels als tweede taal. (DS, 10 sept.)

Gehandicapten en uitkeringen

De jongste jaren stijgt het aantal Vlaamse gehandicapten met recht op tegemoetkoming (nu 2,5%) en komt het zo stilaan in de buurt van het Waalse niveau (2,7%). Maar de Vlamingen moeten het met lagere uitkeringen stellen. Dat blijkt uit cijfers die Sarah Smeyers (N-VA) opvroeg bij staatssecretaris voor Personen met een handicap Julie Fernandez Fernandez (PS). Voor Waalse gehandicapten is er (per inwoner berekend) gemiddeld 160,2 euro federaal geld per inwoner, voor Vlaamse gemiddeld 128,2 euro.

Strammere spieren

In De Standaard (16 aug.) noteerde Guy Tegenbos dat de federale uitgaven (ziekteverzekering) voor kinesitherapie in Wallonië 10 procent boven het Vlaamse cijfer liggen. Louis Ide (N-VA) kreeg hierover cijfers van federaal minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS). Oorzaken: systematischer kine voor rusthuisbewoners, meer (duurdere en minder efficiënte) huisbezoeken.

Geen gelijkheid voor asielzoekers Op basis van enkele antwoorden op parlementaire vragen besluit senator Louis Ide (N-VA) dat de gezondheidszorg voor asielzoekers in Brussel en Wallonië 22 procent duurder is dan in Vlaanderen. In Brussel blijkt de gezondheidszorg voor asielzoekers zelfs dubbel zo duur te zijn (129 procent) dan in Vlaanderen. Als men de gemiddelde maandelijkse kost bekijkt, is het verschil nog frappanter: 1.000 euro per maand per hoofd in de Vlaamse centra (6 centra) en maar liefst 1.838 euro per maand per hoofd in de Waalse centra (9 centra). Over de laatste vier jaar gezien lieten de Vlaamse centra een stijging noteren van 1 procent, de Waalse centra stegen in dezelfde periode met 34 procent.

Ook Vlaamse vaccinaties botsen op “non” Volgens vier hoogleraren (DS, 22 juli) riskeert de vaccinatie tegen baarmoederhalskanker een BHV-dossier te worden binnen de Belgische preventieve gezondheidszorg. De interministeriële conferentie (IMC) heeft een beslissing hierover uitgesteld tot eind 2008. ‘De Franstalige gemeenschap is immers niet bereid in de aankoop van HPV-vaccins te investeren, ook al betaalt de federale overheid twee derde van de kosten. Zij laten liever het Riziv samen met de gevaccineerde de volle prijs van het vaccin betalen... Het lijkt een handig manoeuvre van de Franstalige Gemeenschap om vaccins vanuit het federale budget te laten betalen, zonder eigen inbreng vanuit de gemeenschapskas. Door het “non” van de Franstaligen ziet Vlaanderen elke mogelijkheid om zelf te kiezen voor de meest economisch attractieve oplossing aan zich voorbij gaan. De Vlaamse Gemeenschap is immers bereid te investeren in preventie. Ook in 1998 koos Magda De Galen (PS) voor de duurste oplossing.