Perswijs (citaten) Doorbraak 2005
PERSWIJS – CITATEN GEPUBLICEERD IN DOORBRAAK 2005
JANUARI 2005
■ Renaat Willockx in Knack, 1 december: ‘Ik vind dat de aanpak van de transfers, zowel door Frank Vandenbroucke (SP.A) als door Rudy Demotte (PS), te langzaam is verlopen. We zijn er inmiddels bijna zes jaar mee bezig’.
■ Marc Reynebeau in De Standaard, 4 december: ‘NV-A-voorzitter Bart De Wever vindt dat prins Filip ,,de capaciteiten’’ mist om later koning te worden. Wat een vergissing. Weet De Wever dan niet dat een koning het liefst helemaal geen capaciteiten, en bij voorkeur zelfs geen eigenschappen bezit? Zoals wijlen Frans Verleyen ooit schreef: een resusaapje dat is geleerd een handtekening te zetten, kan de job doen.’
■ Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 2 december: ‘Op dit ogenblik is het vorstenhuis een objectieve bondgenoot van de Franstalige politici in hun streven naar het behoud van de eenheid van het land. Het Hof is immers een symbool van het ene, onverdeelde België. Een niet te onderschatten máchtige factor, vermits heel wat landgenoten, verspreid over alle partijen, zowel boven als onder de taalgrens, nog steeds sympathie hebben voor de monarchie. De Franstalige politici maken daar de jongste tijd steeds gretiger gebruik van - we zouden durven zeggen misbruik - om de vragen naar meer Vlaamse autonomie af te blokken.’
■ Bart Sturtewagen in De Standaard, 2 december: ‘De evolutie van het koningschap in België gaat onherroepelijk de richting van de totale irrelevantie uit. Hoe minder de dynastie betekent, hoe langer ze zichzelf kan overleven. De volgende koning is een digitale foto, op verzoek te downloaden op koninklijkpaleis.be. Dat de Coburgs zich daar node bij neerleggen, is misschien begrijpelijk. Maar het wordt dat, of niets.’
■ Bart De Wever (N-VA) in De Standaard, 2 december: ‘het applaus dat de prins oogstte aan de andere kant van de taalgrens, biedt hem misschien nog het perspectief om koning te worden van l’état PS.’
■ Bart Sturtewagen in De Standaard, 2 december: ‘Dat vrome geprevel over de prins die, op buitenlandse missie, deuren opent die anders gesloten blijven is zo’n doekje voor het bloeden. We leven al lang niet meer in een wereld waar je beladen met spiegeltjes en kralen op veroveringstocht gaat. Te denken dat er absoluut blauw bloed nodig is om de contracten te doen binnenstromen, is zelfs in de verste gewesten lang uit de tijd.’
■ Derk-Jan Eppink in Liberales (26 nov): 'Niemand vroeg zich af wat Stevaert eigenlijk deed op Cuba. Hij bezwijkt voor de totalitair verleiding van de progressieve dictator. Net zoals PvdA'ers in de jaren zeventig begrip toonden voor de Berlijnse muur of PS'er Willy Burgeon de loftrompet zong over Noord-Korea, 'een voorbeeld voor Wallonië'. Waarom mogen socialistische leiders dan wel ongestraft dictators omhelzen? PVdA'er Wouter Bos zou het niet aandurven Castro te bezoeken. Zijn partijgenoten zouden genadeloos zijn. In de Wetstraat is dit geen probleem.'
FEBRUARI 2005
■ Steve Stevaert in De Morgen, 15 januari: 'Brussel-Halle-Vilvoorde is probleem 177. Maar zonder oplossing kan de regering niet aan de slag met de 176 andere, belangrijke problemen. nogmaals, alleen daarom wil ik liever en sneller splitsen dan De Wever en Bourgeois samen... BHV is aan Vlaamse kant een eigenaardige klassieker. Ik zie veel coureurs in het parlement die vol epo zitten, alleen gebruiken ze het om te surplacen'.
■ Steve Stevaert in De Morgen, 15 januari: 'Er zijn professoren die ons proberen aan te praten dat onze samenleving migratie nodig heeft om te verjongen. Dat intrigeerde me, en daarom vroeg ik aan onze studiedienst: 'Bewijs dat eens. Onderbouw die stelling met gegevens'. Dat blijkt dat niet te kunnen. Die stelling valt niet hard te maken. Wel, als het niet waar is, moeten ze dat niet vertellen, ook de progressieven niet omdat het hen nu eenmaal goed in de oren klinkt'.
■ Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 27 december: ‘Ambras over de splitsing van B-H-V betekent gegarandeerd ambras in de Vlaamse regering. En als de partijen die én van de Vlaamse én van de federale regering deel uitmaken, haar op hun tanden hebben, kan de splitsing van het kiesarrondissement zelfs het voortijdig einde betekenen van Verhofstadt II. Met tóch vervroegde verkiezingen als gevolg. Zo’n stembusslag in het teken van communautair gekissebis zou een sombere schaduw werpen over de festiviteiten rond “175-25”. Vervroegde verkiezingen zijn niet denkbeeldig. Een nachtmerrie voor sommigen en een wensdroom voor anderen.’
■ Jurgen Verstrepen (VB) op zijn webstek: ‘Vooral bij SP.A en Groen! heerst een fysieke afkeer voor leden van Vlaams Belang. Men gunt ons geen blik, geen hand, geen ‘goeiedag’. In de koffiekamer blijven ze op tien meter van ons zitten. Er zit meer haat bij de linkerzijde tegenover het Vlaams Belang dan de rechters hebben kunnen detecteren bij het Vlaams Blok tegenover de allochtonen.’
■ Stefaan Huysentruyt in De Tijd/Dit was 2004: ‘Federaal is de VLD meer dan ooit schatplichtig aan de PS. Elio Di Rupo kan, naar eigen zeggen, met een vingerknip beslissen paars voor een andere coalitie te ruilen.’
■ Willy Courteaux in De Tijd, 30 december: ‘’Ik ben geen vriend van het Belang. Ik vind dat die partij een heel kwalijke tint geeft aan de traditie van de Vlaamse Beweging. Maar hoe kun je spreken van een democratie wanneer je de mening van ruim een vierde van de bevolking negeert? Dat is een echt democratisch dilemma. Wat is het gevaarlijkst? Ze laten meedraaien in een democratisch systeem of ze ondemocratisch aan de kant zetten?’’
■ Bart Sturtewagen in De Standaard, 30 december: ‘Wat een onzin ook, dat (Franstalige - red.) dreigement met wijdere grenzen voor Brussel. Alsof de villabewoners in de groene rand ernaar uitkijken om te mogen meebetalen voor een armlastig kluwen van baronieën dat zijn kinderen geen werk kan geven. Dat oord van verval dat ze met hun hebben en houden zijn ontvlucht.’
MAART 2005
■ RTBf-journalist Marc Sirlereau in Trends, 2 januari: ‘Extreem-rechts is geen Waals probleem, dus waarom zou Di Rupo compromissen sluiten onder hun electorale druk? Simpel gezegd: als het Vlaams Belang ooit incontournable wordt in een coalitie, zelfs een Vlaamse, plooit de PS zich terug op Wallonië. Ik ben ervan overtuigd dat dit land geen lang leven beschoren is.’
■ Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 22 januari: ‘U weet wat wij denken over de Hoofdstedelijke politieke instellingen: compleet overroepen. Brussel had nooit een apart gewest met een eigen regering en een eigen parlement mogen worden. Brussel is een stad, geen (deel)staat. Zijn ministers zijn veredelde schepenen. Ze hebben dezelfde bevoegdheden, alleen zijn ze beter betaald.’
■ Steven Samyn in De Standaard, 29 januari: ‘De vraag is hoe het op lange termijn verder moet. Dat de ideeën van Nederlands- en Franstalige politici uiteendrijven, is al een tijd duidelijk. Sinds kort groeit ook het verschil tussen wat de Vlamingen op het Vlaamse niveau en op het federale niveau willen. Dat leidt tot incidenten waardoor de hele politieke klasse een slechte beurt maakt.’
■ Mark Deweerdt in De Tijd, 12 februari: ‘Voor een partij die de ledeninspraak hoog in het vaandel voert, is het opmerkelijk dat de kwestie Coveliers op een avondvergadering van het partijbestuur en parlementsfracties werd beslecht. De partij die het volk wil raadplegen over de Europese grondwet durft het kennelijk niet aan haar leden te raadplegen over samenwerking met het Vlaams Belang.’
■ Tom Wolfe, in Humo, 18 januari: ‘Tegen het jaar 2050, dus over twee generaties, kan de moslimpopulatie in Europa groot genoeg zijn om de macht over te nemen. Ik hoor beleidsmensen vaak bezig over overbevolking, maar onderbevolking heeft ook gevolgen, hoor.’
■ Gerard Bodifee in Knack, 9 februari: ‘Hoe moeten we een beleid noemen dat de Kyoto-akkoorden wil naleven, de algemene welvaart op peil wil houden, en alle kerncentrales van het land wil sluiten? Ik zou een vriendelijker woord willen bedenken dan bedrog, maar vind er geen. Een regering die joviaal belooft het onmogelijke te doen, bedriegt de bevolking.’
■ Eric Van Rompuy (CD&V) in Knack, 2 februari: ‘Di Rupo voelt dat de toekomst van Wallonië in de Belgische staat ligt. Die zes miljard euro die jaarlijks naar Wallonië wordt overgeheveld heeft van alle Walen belgicisten gemaakt. Straf, want het is helemaal nog niet zo lang geleden dat de populairste politicus van de PS de uitgesproken regionalist José Happart was. Wie heeft het dan over onverdraagzaamheid?’
■ Rik Van Cauwelaert in Knack, 8 februari: ‘Al deze voorbeelden tonen aan dat heel het Belgische politieke bedrijf communautair is ondermijnd. Jarenlang heeft de paarse meerderheid er alles aan gedaan om de meningsverschillen tussen de gemeenschappen onder het tapijt te houden. Er was geen verjaardag die niet werd ondersteund met vorstelijke aanwezigheid, geen koninklijke trouwerij die niet werd vergezeld door van overheidswege betaald tricolor vendelgezwaai.’
APRIL 2005
■ Frans Baert (oud-VU-politicus) in Knack, 23 februari: ‘Als een federalisering eenmaal op gang is gebracht, kun je dat proces niet meer stoppen.(...) Ook vandaag moeten er nog grote stappen worden gedaan. Het aantal materies waarvoor de gewesten en de gemeenschappen bevoegd zijn, zal aanzienlijk moeten worden uitgebreid: denk maar aan de kinderbijslagen, de werkloosheidsuitkeringen en de pensioenen. Die materies zullen ook duidelijker en vollediger omschreven moeten worden. Het is nu allemaal nogal ondoorzichtig.’
■ Eddy Boutmans (Groen!) in Knack, 24 februari: ‘Een staat is een belangrijk instrument, en niets garandeert dat de Vlaamse staat een beter instrument zou zijn dan de Belgische. Laten we dus onze energie alsjeblieft niet in de afbraak van onze staat steken. België heeft het voordeel dat het, in tegenstelling tot Vlaanderen, géén nationalisme van ons vraagt. Ik zou me ook liever met interessantere dingen bezighouden dan de verdediging van België. Maar wie zal het anders doen?’
■ Jean-Marie Dedecker in Het Nieuwsblad, 28 februari: ‘Iedereen is voor inspraak en rechtstreekse democratie. Maar het moet voor de heren machthebbers wel in hun voordeel uitpakken. Anders hoeft het niet. Dan lijken ze wel bang te worden van referenda, de wil van het volk, het respect voor de mening van de burger.’
■ Jean-Marie Dedecker over een België-referendum in Het Nieuwsblad, 28 februari: ‘Mochten we in de aanloop naar dat referendum de kans krijgen om aan de mensen te zeggen hoe de Belgische vork aan de steel zit, dreigt België effectief te verdampen. Als iedereen de waarheid over de geringe meerwaarde van België eindelijk gaat beseffen, zit Albert trouwens ook met een probleem. En nog geen kleintje. (...) Die mens moeten kiezen waar hij wil gaan wonen. In Brussel, in Wallonië, of in Vlaanderen. Of elders.’
■ Steven Samyn in De Standaard, 26 februari: ‘De cruciale vraag die nooit aan bod komt is: wat na de splitsing (van BHV – red.)? Stel dat de Vlaamse politici erin slagen het kiesarrondissement te splitsen. Dan is het vrijwel zeker dat er de volgende jaren niets meer zal gebeuren met de waslijst communautaire eisen van de Vlaamse regering. Hoogstens wordt de Senaat hervormd. Maar meer bevoegdheden voor Vlaanderen, meer middelen en hefbomen om een eigen beleid te voeren. Daar ging het toch over?’
■ Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 25 februari: ‘Voor Vlaanderen – en voor nieuwe stappen in de staatshervorming – zou het wellicht niet slecht zijn mocht er een Franstalige premier aan het hoofd van de federale regering komen. Een eerste minister moet/kan meer toegeven dan een partijvoorzitter.’
■ Karl Van den Broeck in De Morgen, 28 februari: ‘... een intrigerende denkoefening die we aan deze kant van de taalgrens misschien wat vaker moeten maken. Waarom moet België blijven bestaan? Wat bindt ons nog met onze Waalse broeders? En hoe bepaal je dat? Welke argumenten geven de doorslag: romantische, financiële of opportunistische?’
MEI 2005
■ Luc Van den Brande (CD&V) in Knack, 23 maart: ‘Ik heb destijds mijn akkoord gegeven om Europees geld, dertig miljard oude franken, uit te trekken om iets te doen aan de torenhoge werkloosheid in Henegouwen. Ik zou graag een fatsoenlijke uitleg krijgen waarom dat niets heeft uitgehaald. In Bergen en Charleroi zitten nog altijd drie generaties in het café te kaarten, omdat ze al drie generaties werkloos zijn. In het arrondissement van Elio Di Rupo bedraagt de werkloosheid nog altijd 27 of 28 procent, terwijl er in West- Vlaanderen Franse arbeidskrachten moeten worden ingevoerd. Dat zijn verschrikkelijke toestanden en dus zeg ik: Walen, kom op voor uw zaak.’
■ Marc Reynebeau in De Standaard, 26 maart: ‘De grote tentoonstelling Made in Belgium, die nu in Brussel te zien is, bestaat het zelfs om, ondanks haar historische pretentie, de historiografie van de laatste honderd jaar feestelijk aan haar laarzen te lappen. Ze doet dat – onder het motto: laten we niet moeilijk doen – om aan 175 jaar België een vrolijk uitstalraam te maken vol clichés waarmee de natie zichzelf, vervuld van welbehagen, kan feliciteren vanwege haar eigen voortreffelijkheid. Ook lekker.’
■ Bart De Wever (N-VA) in Humo, 29 maart: ‘Onze sociale zekerheid beloont niet wie actief wil zijn, maar stimuleert wie passief is. Daardoor ontstaat er een hangmatcultuur. Vraag het maar aan Frank Vandenbroucke: hij wilde die toestand bijsturen, en is van armoede naar de Vlaamse regering moeten gaan. Daar is hij nu bijna een separatist.’
■ Eric Donckier in Het Belang van Limburg, 29 maart: ‘De kans dat Voeren opnieuw onderdeel wordt van communautaire onderhandelingen is dan ook klein. Maar mocht dat toch het geval zijn, waarom in een en dezelfde beweging het dan ook niet hebben over nog wat andere dossiers. Zoals bijvoorbeeld de regionalisering van de NMBS-investeringen en waarom niet de hele NMBS. Zoals meer fiscale autonomie voor de gewesten. Zoals een regionalisering van de kinderbijslagen en de gezondheidszorgen, en nu we toch bezig zijn van de hele sociale zekerheid. Zoals het stopzetten van de financiële transfers vanVlaanderen naar Wallonië en Brussel. Volgens José Happart hebben de Vlamingen de doos van Pandora opengetrokken toen ze de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde aankaartten. Als dat zo is, waarom dan die doos van Pandora niet helemaal opentrekken?’
■ CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen in Gazet Van Antwerpen, 18 maart: ‘Waarom was ik zelf aanwezig op de meeting in Overijse? Om onze burgemeesters te ondersteunen, om een helder signaal te geven dat wij onze mensen niet in de steek laten.’
■ Georges Hübner, professor Universiteit Luik, in Trends, 7 april: ‘Als ik in het buitenland vertel dat de Franstalige Gemeenschap en haar 4 miljoen inwoners negen universitaire instellingen hebben, zetten de mensen grote ogen op.
JUNI 2005
■ Yves Leterme in zijn Rerum Novarum-toespraak in Kortrijk, 5 mei: ‘Wat mogelijk was voor een jonge Marokkaanse vrouw, om te komen naar Vlaanderen, zich te integreren, te werken, onze taal te spreken, dat kan toch niet te veel gevraagd zijn, dat kan toch niet al te moeilijk zijn voor de mensen die nu rond Brussel moeilijkheden maken om respect op te brengen voor onze taal.’
■ Piet Depuydt in Trends, 12 mei: ‘Al zes jaar stoomt de Vlaamse economische locomotief sneller dan de Waalse. De kloof tussen beide regio’s versmalde niet, veeleer integendeel. Tussen 1995 en 2003 lag de economische groei in Vlaanderen 5,6 % hoger dan in Wallonië, terwijl Brussel gelijke tred hield. De impact op de arbeidsmarkt was navenant: bij ons werd de werkgelegenheid opgekrikt met 9 %. Over de taalgrens slechts met 6,5 %. Het wordt tijd dat Elio Di Rupo daarop wordt afgerekend.’
■ Prof. Henri Capron (ULB): ‘De financiële stroom vanuit Vlaanderen naar Wallonië wiegt het economische leven in het zuidelijke landsgedeelte in slaap. Ze bemoeilijkt een energiek antwoord op de zware problemen van de Waalse economie.’
■ Karel De Gucht in De Morgen, 21 mei: ‘België is een diplomatieke conferentie geworden. Alleen de top houdt het land aan elkaar, en voor de rest is er geen contact.’
■ Yves Leterme in Le Soir, 20 mei: ‘Ne vous méprenez pas: depuis le congres de Courtrai, le CD&V n’est plus le CVP. Le V de CD&V signifie Vlaams. La prise de conscience régionaliste dans mon parti n’est pas beaucoup moindre que celle qui règne à la N-VA.’
■ Yves Leterme in Le Soir, 20 mei: ‘Men beseft ondertussen ook wel dat dit kartel (CD&V-N-VA) geen eendagsvlieg is.Voor mij staat het vast dat het de komende 20, 30 jaar een vaste waarde kan zijn in het politieke landschap, een DEMOCRATISCH NATIONALISME in het centrum.’
■ Mark Deweerdt in De Tijd, 14 mei: ‘Het crisisschuwe koninklijk paleis mag zich voorbereiden op een lange politieke crisis. In de communautaire onderhandelingen van 2007 zal het niet alleen over de onontkoombare splitsing van BHV gaan, maar ook over de splitsing van een flink pakket nu nog federale beleidsmateries. Over twee jaar wordt de Belgische staat verder uitgekleed.’
■ Philippe Moureaux (PS) op een Brusselse 1- meiviering: ‘Is de sp.a nog wel sp.a of Spirit? Is Johan Vande Lanotte lid geworden van Spirit? We dachten dat CD&V de N-VA had opgeslokt. Maar het is net omgekeerd (...) De ex-Volksunie is op electoraal vlak nog nooit zo zwak geweest en heeft nog nooit zoveel invloed op de politiek uitgeoefend. (...) Men wil met een bulldozer over de Brusselse regio gaan en Brussel isoleren. Anciaux en zijn bende zijn vijanden van de grote Brusselse bevolking. Ze willen ons aanhechten bij Vlaanderen en ons Vervlaamsen’.
JULI 2005
■ Tom Cochez in De Morgen, 15 juni: ‘De nieuwe garde Vlaamse parlementsleden van CD&V ontmoette op 14 juni de pers. Eén opmerkelijke vaststelling: de CD&Vnieuwelingen roeren de Vlaamse trom amper of niet. Geen enkele van de tien vernoemde "meer Vlaanderen" bij de interesses en werkdomeinen. Een scherp contrast met de "oude garde".’
■ Bart Verhaeghe in Trends, 5 mei: ‘Ruim één op acht Vlaamse bedrijven overweegt een verhuizing naar het buitenland, in Wallonië zelfs 27 %.’
■ Bert Anciaux, in De Morgen, 13 juni: ‘Paars is gestopt zichzelf als een alternatief te zien. Paars is begonnen zichzelf te verheerlijken, is zichzelf te veel als doel en te weinig als middel beginnen zien.’
■ Anne Van Lancker, Europees sp.a-parlementslid, in De Standaard, 31 mei: ‘België is altijd sterk voor de Europese gedachte geweest. Toch betwijfel ik sterk of de jastemmen het bij ons hadden gehaald. Bij ons zou het referendum ook niet over de grondwet zelf gegaan zijn, maar over de mogelijke toetreding van Turkije, bijvoorbeeld. Ik vrees dat we een zeer verscheurde uitslag hadden gekregen: een meerderheid aan Vlaamse kant tegen en een meerderheid aan Franstalige zijde voor.’
■ Syp Wynia in Elsevier, 30 mei: ‘De Fransen hadden ten dele andere overwegingen dan de Nederlanders om nee te zeggen, maar over die hoofdlijnen lijken ze het eens: de Europese Unie wordt te groot en eist meer macht op dan in de lidstaten wenselijk wordt gevonden. Burgers kunnen soms wijzer zijn dan de politici die hen denken te vertegenwoordigen.’
■ Luc Van den Brande in Knack, 15 juni: ‘Wallonië heeft evenveel mogelijkheden als Vlaanderen. Hoe leg je uit dat die regio dan toch, ondanks indrukwekkende Vlaamse en Europese subsidiestromen - 50 miljard euro sinds 1992 - zo slecht boert?... Er moet gewoon iets scheef zitten in het Waalse beleid. Wat betekent dat de PS een grote verantwoordelijkheid draagt.’
■ Bart Brinckman in De Standaard, 4 juni: ‘85 procent van de Nederlandse Tweede Kamer steunde het ontwerp (voor Europese grondwet - red.). Haast tweederde van de bevolking was tegen. Dat is geen kloof meer, dat is een ravijn.’
■ Mark Elchardus in Knack, 8 juni: ‘Leterme zou meer respect hebben afgedwongen met de mededeling dat Vlaanderen nu een referendum houdt over de goedkeuring van de ratificatie door de deelstaat, dan door de haastige en bange mededeling dat er nu zeker geen referendum komt. Als de Hollanders en de Fransen al zo dom zijn, dan gaan we zeker de Vlamingen niet om hun mening vragen. Leuk is het, burger te zijn van Vlaanderen en Europa.’
SEPTEMBER 2005
■ Mathias Danneels in Het Nieuwsblad, 11 augustus 2005. ‘Het Belgische kroonjuweel Electrabel komt volledig in Franse handen. Voor de zoveelste keer in de geschiedenis van 175/25 jaar België heeft de financiële as Brussel-Parijs voortreffelijk gefunctioneerd. Links of rechts zal hier en daar voor de schone schijn nog een occasionele ,,Flamand de service’’ worden verleid, maar echt veel te piepen heeft Vlaanderen niet, wanneer de echt grote energiejongens zich in de salons terugtrekken.’
■ Yves Leterme in Menzo, 30 juli: ‘Wij zijn niet meer de CVP van vroeger waarmee men zomaar kan “rammelen”. Er is vrijheid van meningsuiting in dit land en Elio zegt over de N-VA wat hij wil, maar ik zal daar absoluut geen rekening mee houden. Hij moet zwijgen over ons. Het is niet de man die José Happart in zijn partij gecultiveerd heeft die mij op dat vlak lessen moet lezen.’
■ Etienne Vermeersch in Humo, 19 juli: ‘Potentieel lopen er meer dan één miljard economische vluchtelingen op onze aardbol rond. Als we die allemaal welkom heten in het Westen, staan er in een mum van tijd vijftig of zestig miljoen aan onze Belgische deuren te kloppen. Als we de poorten van Europa wagenwijd openzetten, is het gedaan met onze sociale zekerheid’.
■ Erik Donckier in Het Belang van Limburg, 22 juli : ‘We evolueren in snel tempo in de richting van twee regio’s die naast elkaar bestaan, nog weinig gemeen hebben, hoogstens dezelfde koning delen, maar uiteindelijk uiteengaan. Daarna is zelfs geen koning meer nodig. Maar ja, wie is de dag van vandaag nog zeker van zijn job?’
■ Mathias Danneels in Het Nieuwsblad, 21 juli 2005: ‘Wie fier is Belg te zijn in dit land is géén bekrompen nationalist, wel integendeel. Het neo-Belgicistische status quo heet juist het toppunt van progressief postmodernisme te wezen. Wie fier is Vlaming te zijn daarentegen, is per definitie een achterlijke, xenofobe idioot die met zijn laarzen in de modder van de jaren dertig is blijven steken. Het spijt ons: we hebben deze kromme redenering nooit begrepen, we zullen ze nooit begrijpen en we willen ze zelfs niet begrijpen. Pijnlijk is verder dat de Franstalige pers maar blijft grossieren in aftandse clichés over de egoïstische Vlaming. Terwijl er weinig volkeren zijn die hun naaste buur zo solidair en gaarne blijven zien...’
■ Paul-Henry Gendebien in De Morgen, 16 juli: ‘En het federalisme dan? Relatietherapie om een mislukt huwelijk te rekken. Dat levert wat tijdwinst op, maar het huwelijk blijft evengoed gedoemd. Met iedere ronde van de staatshervorming nemen de tegenstellingen toe. Er is eigenlijk niets dat ons nog bindt. (...) Ik snap niet waarom er zo dramatisch wordt gedaan over een scheiding. Niks zo zielig als een koppel dat tegen zijn zin samen blijft wonen.’
OKTOBER 2005
■ Elio Di Rupo in De Morgen, 3 september: ‘Wij zijn de trouwste en enige steun van Verhofstadt.’
■ Freddy Thielemans (PS-burgemeester van Brussel) in Humo, 9 augustus: ‘Ik begrijp niet dat steeds meer Vlaamse politici zich storen aan de transfers naar Wallonië, want ik spreek de taal van de solidariteit. De rijken moeten degenen die minder goed af zijn helpen via de belastingen: dat is een van de grondslagen van onze maatschappij. Ooit was Wallonië rijk en Vlaanderen arm. Nu zitten we in de omgekeerde situatie.’
■ Herman De Croo in De Morgen, 3 september: ‘Desnoods moeten we herfederaliseren. We hebben Brussel niet de bevoegdheid gegeven om het lawaai van een jukebox te beperken, opdat het de luchtvaart naar de knoppen zou helpen.’
■ Elio Di Rupo in Humo, 6 september: ‘Regonalisering van het werkgelegenheidsbeleid? Ik zeg u: daar moeten wij, ook de Vlamingen, extreem voorzichtig mee zijn... Ze is niet aan de orde. Het was maar een idee. Soms heeft de Vlaamse minister-president een idee, soms hebben andere ministers een idee: België is een echt laboratorium van ideeën!’
■ Bert Anciaux in De Morgen, 30 augustus (naar aanleiding van een vakantietrip naar Nederland): ‘We hebben echt veel gemeen. Eeuwen hebben we samen doorgebracht. Slechts enkele decennia zijn we kunstmatig en gewelddadig gescheiden (...) Willem van Oranje mag dan wel de vader des vaderlands zijn, hij is ook een uil dat hij de scheiding tussen de noordelijke en zuidelijke Nederlanden niet heeft kunnen voorkomen. Daarom hebben we een wat vervallen adellijke familie uit de Duitse streken moeten wegkapen om hier de plak te komen zwaaien.’
■ Alain Destexhe (MR) in De Morgen, 29 augustus: ‘We moeten de publieke sector tot normale proporties herleiden. Neem het onderwijs. Vlaanderen krijgt goede punten in Europese studies, Wallonië bungelt achteraan. Maar het is niet zo dat het Waalse onderwijs minder middelen heeft.’
■ Eric Van Rompuy in De Morgen, 17 september: ‘De klassieke discussie over de transfers heeft geen zin, als er niet meer hefbomen komen: regionalisering van de cao’s, eigen fiscaliteit, heel de werkloosheidsreglementering, responsabilisering van de budgetten van de RVA. De groei vertraagt in heel Europa, ook in Vlaanderen. Als je nagaat dat Wallonië bijna drie keer zoveel werkloosheid heeft, dat Vlaanderen daarentegen veeleer afstevent op een tekort op de arbeidsmarkt en na 2010 ook een vermindering van de actieve bevolking is het duidelijk dat we moeten regionaliseren.’
■ Bart Sturtewagen in De Standaard, 31 augustus: ‘De vele ziekten van Wallonië zijn geen onafwendbare natuurramp. Ze zijn voor een groot deel van eigen makelij. De dominantie van een verstarde PS, het cliëntelisme en het enge subregionalisme versmachten elke kans op herstel en verspillen het vele geld dat vanuit Vlaanderen en Europa naar het gewest vloeit.’
NOVEMBER 2005
■ Jean-Marie Dedecker in Het Nieuwsblad, 9 oktober (in verband met stemgedrag Luc Van den Brande versus Marc Verwilghen in verkiezing mensenrechtencommissaris): ‘Had Peter Van Petegem op het WK wielrennen voor Paolo Bettini gereden in plaats van voor Tom Boonen, dan was hij ter plaatse gecastreerd. In het geval van Van den Brande is dat moeilijk, je moet eerst zijn ballen vinden.’
■ André Oosterlinck in Knack, 21 september: ‘Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het verzet tegen het Engels als onderwijstaal ingegeven is door een in Vlaanderen misschien begrijpelijke maar in het buitenland niet ter zake doende taalromantiek.’
■ Freek de Jonge in De Morgen, 11 oktober: ‘Vlamingen voelen zich schuldig over het bestaan van het Vlaams Belang en dat is geen goede houding. Aanvaard het zoals het is en probeer vanuit die werkelijkheid de zaken aan te pakken. Het heeft geen zin om je ervan te distantiëren en de geschiedenis mee te laten wegen op je schouders. Het Vlaams Belang is mede door het cordon sanitaire erin geslaagd zich goed te organiseren.’
■ Luc Standaert in Gazet van Antwerpen, 8 oktober: ‘Dat de oude politieke cultuur, waardoor Wallonië soms deed denken aan de Centraal- en Oost-Europese landen van voor de jaren negentig zo lang heeft kunnen overleven, heeft hoe dan ook alles te maken met de PS en haar bestuursstijl om alle overheidsdiensten te “bezetten” en vervolgens alle overheidsdiensten te organiseren via politiek dienstbetoon.’
■ Elodie Ouedraogo, estafetteloopster nationale ploeg in Humo, 4 oktober: ‘Soms heb je een Miss-Belgiëverkiezing nodig om te beseffen dat er in dit land ook nog Franstaligen wonen.’
■ Jean Guy, voormalig hoofdredacteur van Le Peuple, in De Morgen, 4 oktober: ‘Di Rupo verzamelt veel te veel macht. Dit is de terugkeer naar de particratie. Hij creëert zelf de leegte. Het behoort tot zijn job als partijvoorzitter om een opvolger te vinden voor Van Cauwenberghe, maar elke vorm van opvolging in de partij werd versmacht Net als elke vorm van tendensrecht. Van Cauwenberghe is toch benoemd door Di Rupo?’
■ Guy Vanhengel, Brussels VLD-minister van Begroting en Financiën, in De Morgen, 17 oktober: ‘Nu zitten we verstrikt in asymmetrie. Daar gaan we vooral in Wallonië nog veel problemen mee krijgen. Anders dan in Vlaanderen is de asymmetrische situatie er niet ontstaan vanuit de wil van de kiezer. Het is een bewuste keuze geweest van de PS om heel de boel te verdelen. Verdeel en heers. Met de MR federaal, met de cdH in Wallonië en de cdH en Ecolo in Brussel. Een steeds ingewikkelder kluwen. Ze weten niet eens meer wat de gemeenschappelijke en wat de gewestelijke bevoegdheden zijn.’
DECEMBER 2005
■ Hugo Coveliers in Het Laatste Nieuws, 14 november: ‘Het cordon houdt de socialisten kunstmatig aan de macht, zoals in een dictatuur, en het zorgt voor het perverse neveneffect dat een regeringspartij als de VLD meer rekening houdt met de 800 000 Waalse kiezers van de PS dan met de één miljoen kiezers van het Vlaams Belang. Met die waanzin willen we komaf maken’.
■ Louis Tobback in De Morgen, 12 november: ‘De sociale zekerheid is het slachtoffer van een continu samenzweren tussen patronaat en vakbonden in de bedrijven’.
■ Mohammed Bouzani in De Standaard, 12 november: ‘Hoeveel allochtonen werken er vandaag in de openbare dienst? Als je Marokkanen en Turken kansen geeft in verhouding tot hun aandeel van de bevolking, scheelt dat al snel 45 000 banen. De Belgische overheid leest de privé de les over discriminatie op de werkvloer, maar eigenlijk is zijzelf de grootste racist’.
■ Geert Bourgeois in Knack, 9 november: ‘Als Vlaanderen blijkbaar te klein is (zou zijn volgens o.a. OESO en Oxfam - red) voor een beleid in ontwikkelingssamenwerking, waarom zou Luxemburg of Finland er zich dan nog mee bezig houden? In de praktijk blijken kleine landen in deze materie net een uiterst efficiënt beleid te voeren. Vlaanderen kan dat ook’.
■ Johan Vande Lanotte in Humo, 31 oktober:‘Hooguit 3000 mensen zullen vanaf 2010 iets later met brugpensioen kunnen gaan. Waar is dan dat zogenaamde sociale bloedbad? Nergens toch? Het brugpensioen is niét afgeschaft, en de brugpensioenleeftijd is niet tot zestig jaar opgetrokken. Duidelijker kan ik het toch niet zeggen. Als ik dat Generatiepact in zijn geheel bekijk, zeg ik: dat is een links programma’.
■ Marc Reynebeau in De Standaard, 26 oktober: ‘Eind dit jaar zal er namelijk niet één Grootste Belg zijn, maar twee. Niet alleen de VRT kiest er een, de RTBf doet dat ook. En de twee shortlists met tien namen hebben er amper drie gemeen: Eddy Merckx, Jacques Brel en pater Damiaan. Als iemand nog een aanwijzing behoeft dat de gevoeligheden in de twee Belgische gemeenschappen erg uiteen lopen, dan kan deze wel tellen. De gemeenschappelijkheid strekt niet verder dan 30 procent.’
■ Yves Leterme in Humo, 25 oktober: ‘Di Rupo zegt: "We hebben een Marshallplan; geef ons nog tien jaar". Sorry hé, maar dat horen we nu al een paar decennia, zo goedkoop komen ze er niet meer vanaf. Ik denk echt niet dat er klimatologische, genetische of andere redenen te verzinnen zijn waarom het in Wallonië minder goed zou moeten gaan’.
■ Geert Lambert in De Morgen, 21 oktober: ‘Regionalisering is niet het uitgangspunt van ons programma, maar wij pleiten ervoor om het als een concreet middel op een aantal punten zoals werkgelegenheid, innovatiebeleid en gezondheidszorg in te zetten. De situatie in Vlaanderen en Wallonië is gewoon verschillend. Je geeft twee zieke kinderen ook niet hetzelfde geneesmiddel’.
Reacties
Terug naar de artikelenlijst.